Raporty leadów w GA4: skąd przychodzą i dlaczego przepadają
W kolumnie Acquisition w GA4 są dwa raporty, które w większości polskich property pokazują zera: pozyskanie leadów (Lead acquisition) i dyskwalifikacja oraz straty (Lead disqualification and loss). Nie są zepsute. Po prostu nikt nie wysyła zdarzeń, którymi się żywią.
To odróżnia je od reszty raportów, które wypełniają się same, bo bazują na page_view i session_start. Tutaj każdy wiersz pochodzi z Waszego zdarzenia. Raport jest więc dokładnie tak dobry, jak lista etapów sprzedaży, którą ustalicie z handlowcami.
Co zasila te raporty
Google opisuje sześć rekomendowanych zdarzeń dla pozyskiwania leadów i wymienia je razem dla sprzedaży B2B, automotive, ubezpieczeń oraz każdej sytuacji, w której konwersja kończy się poza przeglądarką.
generate_lead wysyłacie, gdy ktoś wypełni formularz online albo gdy dane o leadzie trafią do systemu z innego kanału, na przykład z targów. qualify_lead oznacza, że lead spełnia kryteria kwalifikacji. working_lead to moment kontaktu z przedstawicielem. close_convert_lead to zostanie klientem. Dwa pozostałe zdarzenia opisują porażki: disqualify_lead gdy lead zostaje odrzucony, close_unconvert_lead gdy nie zamienił się w klienta.
Każde z nich przyjmuje opcjonalne value i currency, a generate_lead dodatkowo lead_source. Powody są osobnymi parametrami tekstowymi: disqualified_lead_reason przy odrzuceniu i unconvert_lead_reason przy stracie. Warto to zapamiętać, bo właśnie z tych dwóch pól powstaje cała wartość drugiego raportu.
Pozyskanie leadów: ludzie, nie sesje
Raport pozyskania leadów ma wymiary grup kanałów: domyślnej, głównej albo własnej. Wszystkie są przypisane do użytkownika, nie do sesji. Metryki to Nowe leady, Leady kwalifikowane, Leady skonwertowane oraz współczynnik zdarzeń kluczowych wśród użytkowników.
Każda z trzech pierwszych metryk liczy unikalnych użytkowników z danym zdarzeniem. Ktoś, kto wysłał formularz trzy razy w miesiącu, jest jednym nowym leadem, a nie trzema. To wygodne przy liczeniu ludzi i mylące przy liczeniu zapytań, bo dział sprzedaży raportuje zwykle sztuki.
Kanał też jest przypisany do użytkownika. Google opisuje ten raport jako odpowiedź na pytanie, jak potencjalni klienci trafili na stronę po raz pierwszy. Nie jest to kanał, który doprowadził do rozmowy tydzień później, i nie jest to kanał zapisany w CRM przez handlowca. Jeśli pierwsza wizyta była z wyszukiwarki organicznej, a sprzedaż domknął e-mail, raport pokaże wyszukiwarkę.
Z tego powodu nie porównujcie tego raportu z pozyskaniem ruchu w jednym wierszu. Tam liczone są sesje i przypisanie do sesji, tutaj ludzie i pierwsze wejście. Różnica nie jest błędem, tylko innym pytaniem.
Czwarta metryka, współczynnik zdarzeń kluczowych, bywa czytana opacznie. To odsetek użytkowników, którzy wykonali zdarzenie kluczowe, podzielony przez wszystkich użytkowników. Domyślnie liczy każde zdarzenie oznaczone jako kluczowe, więc w property z kilkoma takimi zdarzeniami pokaże liczbę, której nikt nie planował. Ustawcie filtr na jedno zdarzenie, na przykład generate_lead, i dopiero wtedy traktujcie tę liczbę jako wskaźnik.
Dyskwalifikacja i straty: cała wartość siedzi w tekście
Ten raport filtruje tylko dwa zdarzenia: disqualify_lead i close_unconvert_lead. Ma dwa wymiary, oba z parametrów: powód dyskwalifikacji oraz powód straty. Metryki są skromne, bo to użytkownicy, liczba zdarzeń i liczba zdarzeń na aktywnego użytkownika.
Nie znajdziecie tu lejka ani wartości. Znajdziecie odpowiedź na pytanie, dlaczego leady nie przechodzą dalej, i to jest sedno. Jeśli 40 procent odrzuceń ma powód "poza obszarem działania", problem jest w targetowaniu kampanii, a nie w formularzu. Jeśli dominuje "brak odpowiedzi", problem jest w kontakcie po zgłoszeniu.
Warunkiem jest krótka, zamknięta lista powodów. Wymiar grupuje wiersze po wartości parametru, więc "brak budżetu" i "Brak budżetu" to dwa osobne wiersze, a "brak budżetu na ten kwartał" to trzeci. Lista powinna powstać przed wdrożeniem i być krótka, najlepiej kilkanaście pozycji. Lista pisana na bieżąco przez handlowców rozjedzie się w dwa tygodnie.
Skąd wziąć zdarzenia z backendu
Formularz wysyła tylko pierwsze zdarzenie. Kwalifikacja, kontakt, wygrana i przegrana rozgrywają się w CRM, więc te zdarzenia trzeba wysłać z serwera, przez Measurement Protocol albo import danych. To praca dla programisty albo dla integracji, nie dla tagu w kontenerze.
Najważniejsze jest powiązanie zdarzenia z człowiekiem. Measurement Protocol wymaga identyfikatora, więc musicie znać client_id z przeglądarki albo user_id, który sami nadaliście. Bez tego zdarzenie z CRM utworzy osobnego użytkownika bez źródła i sesji, a taki użytkownik wyląduje w Direct. Raport będzie się wypełniał, tylko będzie opowiadał o kimś innym niż Wasz lead.
Każdy etap wysyłajcie raz. Metryki leadów liczą użytkowników, więc powtórzone generate_lead nie zmieni liczby nowych leadów, ale powtórzone disqualify_lead zawyży liczbę zdarzeń w raporcie strat i zafałszuje obraz przyczyn.
Czego te raporty nie pokażą
W żadnym z nich nie ma wymiarów kampanii, źródła ani medium. Są tylko grupy kanałów, więc pytanie "który kampanijny zestaw reklam przyniósł leady" wymaga innego raportu albo eksploracji. Nie ma też metryki wartości leada, mimo że value i currency można wysłać razem ze zdarzeniem. Wartość trafia do innych miejsc, nie do tych kolumn.
Dostęp też jest ograniczony. Raport trzeba mieć w nawigacji, a jeśli go nie widać, dodaje go edytor lub administrator. Te same role decydują o dodawaniu i usuwaniu wymiarów oraz metryk w raporcie. W kolekcji Business objectives oba raporty siedzą pod sekcją Generate leads.
Jak sprawdzić, czy liczby się zgadzają
Weźcie jeden miesiąc i porównajcie Nowe leady z liczbą zgłoszeń w CRM. Liczby nie będą identyczne i nie muszą. GA4 zgubi część zdarzeń przez blokady skryptów i brak zgody, a dwie osoby piszące z jednej skrzynki pocztowej policzy jako jedną. Różnica rzędu kilkunastu procent w stronę CRM jest normalna. Różnica w drugą stronę, gdzie GA4 pokazuje więcej leadów niż CRM, oznacza zwykle zdublowaną wysyłkę albo zdarzenie odpalane przy każdym odświeżeniu strony z podziękowaniem.
Powód straty a dane osobowe
Oba pola powodów to dowolny tekst, który wyślecie. To zaproszenie do wycieku. Jeśli handlowiec wpisze w CRM "Jan Kowalski nie odebrał, dzwonić po 18", a integracja prześle to pole bez filtra, do GA4 trafi imię, nazwisko i informacja o kontakcie.
Zasada jest prosta: powód opisuje kategorię, nigdy osobę. "Brak budżetu", "poza obszarem", "nie ten profil", "konkurencja" wystarczą do analizy. Zanim wdrożycie integrację, sprawdźcie, czy pole w CRM nie jest przypadkiem polem notatek, bo to najczęstszy sposób, w jaki dane osobowe wychodzą z firmy bokiem.
To samo dotyczy zdarzeń wysyłanych z serwera. Adres e-mail i numer telefonu w parametrach to dane osobowe, więc potrzebujecie podstawy przetwarzania i zapisu w polityce prywatności. Wysłanie ich "bo tak jest łatwiej powiązać leada" jest wygodne do momentu pierwszej kontroli.
Lista kontrolna przed wdrożeniem
Ustalcie etapy, które chcecie mierzyć, i przypiszcie każdemu jedno zdarzenie z listy Google. Spiszcie zamkniętą listę powodów odrzucenia i straty, razem z handlowcami. Sprawdźcie, czy system potrafi przekazać client_id albo user_id. Ustawcie filtr na pola powodów, który usuwa dane kontaktowe. Zróbcie test na jednym leadzie i sprawdźcie w Realtime, czy zdarzenie dotarło z właściwym identyfikatorem. Dopiero potem włączajcie wysyłkę dla wszystkich.
North Digital wdraża pomiar leadów razem z etapami z CRM i sprawdza, czy raporty w GA4 pokazują ludzi, a nie artefakty integracji. Zamów konsultację.